Michael Haneke'nin yönettiği ve 2001 Cannes Film Festivali'nde Büyük Ödül'ü kazanan 'The Piano Teacher' (La Pianiste), izleyiciyi rahatsız edici bir psikolojik yolculuğa çıkarıyor. Film, Viyana'da prestijli bir müzik okulunda katı ve yetenekli bir piyano öğretmeni olan Erika Kohut'un (Isabelle Huppert) hayatını merkezine alıyor. Dışarıdan kontrolcü ve soğuk görünen Erika'nın, annesiyle olarak boğucu ilişkisinin gölgesinde, bastırılmış cinselliğe ve mazoşist eğilimlere sahip karmaşık bir iç dünyası vardır. Bu düzen, yetenekli ve kendinden emin genç öğrencisi Walter Klemmer'ın (Benoît Magimel) ona karşı tutkulu bir ilgi duymasıyla sarsılır. Walter'ın arzusu, Erika'da hem bir çekim hem de derin bir korku uyandırır, çünkü onun karanlık ve kontrole dayalı cinsel fantazileri, genç adamın romantik beklentileriyle keskin bir tezat oluşturur. Isabelle Huppert, bu zorlu rolde sarsıcı bir performans sergileyerek, karakterin iç çatışmalarını, acısını ve yalnızlığını unutulmaz bir şekilde aktarıyor. Benoît Magimel de karşı konulamaz karizması ve naifliğiyle güçlü bir karşı ağırlık oluşturuyor. Haneke'nin tipik soğuk ve mesafeli anlatımı, karakterlerin psikolojik derinliklerine odaklanmamızı sağlarken, izleyiciyi rahatsız edici sorularla baş başa bırakıyor. Arzu, iktidar, kontrol, yalnızlık ve sanatın bedeli gibi temaları cesurca ele alan film, kolayca sindirilebilecek bir yapım değil. Seyirciyi düşünmeye, hissetmeye ve sorgulamaya zorlayan 'The Piano Teacher', performansları, derinliği ve estetik başarısıyla sinema tarihinde iz bırakan, yetişkin izleyicilere hitap eden bir başyapıt. Psikolojik dram ve karakter çalışmalarından hoşlananlar için mutlaka izlenmesi gereken bir film.