J.A. Bayona'nın yönettiği 2007 yapımı The Orphanage (El Orfanato), izleyiciyi derin bir psikolojik gerilim ve hüzün dolu bir atmosfere sürüklüyor. Film, Laura'nın (Belén Rueda) çocukluğunu geçirdiği, engelli çocuklar için bir yetimhane olan eski binaya ailesiyle birlikte taşınmasıyla başlar. Amacı burayı tekrar engelli çocuklar için bir ev haline getirmektir. Ancak, oğlu Simón'un (Roger Príncep) görünmez arkadaşlar edinmeye başlaması ve ardından gizemli bir şekilde ortadan kaybolmasıyla her şey değişir.

Belén Rueda'nın performansı, bir annenin çaresizliğini, korkusunu ve umudunu olağanüstü bir duygu yoğunluğuyla yansıtıyor. Fernando Cayo'nun canlandırdığı koca Carlos karakteri ise mantıklı durmaya çalışan ancak derinden sarsılan bir eş portresi çiziyor. Bayona'nın yönetmenliği, gerilimi yavaş yavaş inşa eden, görsel metaforlarla dolu ve sarsıcı bir anlatım sunuyor. Guillermo del Toro'nun yapımcılığı, filmin estetik ve tematik derinliğine katkıda bulunuyor.

The Orphanage, sıradan bir hayalet hikayesinin çok ötesine geçen, kayıp, geçmişle yüzleşme, anne sevgisi ve kabul etmenin zorluğu gibi temaları işliyor. Korku öğeleri, ucuz sıçramalardan ziyade psikolojik gerilim ve rahatsız edici bir atmosfer üzerine kurulu. Film, izleyiciyi sürekli sorgulamaya iten, beklenmedik ve duygusal açıdan güçlü bir finalle sonlanıyor. Görsel olarak çarpıcı, oyunculukları güçlü ve hikayesi sürükleyici olan bu İspanyol başyapıtını, gerilim ve drama sever herkesin izlemesi önerilir.