Andrei Tarkovsky'nin 1972 yapımı 'Solaris', bilim kurgu türünün sınırlarını aşan ve insan bilinci, hafıza ve gerçeklik üzerine derin sorgulamalar yapan bir sinema şaheseridir. Film, Stanisław Lem'in aynı adlı romanından uyarlanmıştır. Olaylar, psikolog Kris Kelvin'in (Donatas Banionis), uzak bir gezegen olan Solaris'in yörüngesindeki bir uzay istasyonuna gönderilmesiyle başlar. Görevi, mürettebatın yaşadığı gizemli psikolojik rahatsızlıkların nedenini araştırmaktır. Ancak Kelvin, istasyona vardığında, Solaris gezegeninin okyanusunun, ziyaretçilerin en derin anılarından ve suçluluk duygularından fiziksel tezahürler yarattığını keşfeder. Bu, onun için uzun süre önce intihar eden karısı Hari'nin (Natalya Bondarchuk) bir 'ziyaretçi' olarak yeniden ortaya çıkması anlamına gelir.

Tarkovsky'nin yönetmenliği, filme karakteristik yavaş tempoyu, uzun plan sekansları ve şiirsel görüntüleri kazandırarak, izleyiciyi bir meditasyon haline sürükler. Donatas Banionis'in içe dönük ve hüzünlü performansı, karakterinin iç çatışmalarını mükemmel yansıtır. Natalya Bondarchuk ise hem masumiyeti hem de trajik varlığıyla unutulmaz bir karakter yaratır. Film, geleneksel uzay maceralarından farklı olarak, dış uzayı keşfetmekten çok, insanın iç dünyasının karanlık labirentlerine yolculuk yapar.

'Solaris', sadece bir bilim kurgu filmi değil, aynı zamanda sevgi, kayıp, pişmanlık ve insanlık durumu üzerine derinlemesine düşünen felsefi bir yapımdır. Görsel estetiği, atmosferik müzikleri ve varoluşsal temalarıyla izleyici üzerinde kalıcı bir etki bırakır. Sinema tarihinin en etkileyici ve düşündürücü filmlerinden biri olan 'Solaris'i, benzersiz bir sanatsal deneyim arayan her izleyici mutlaka görmelidir. Tarkovsky'nin bu başyapıtı, her izleyişte yeni anlamlar keşfettiren, zamanın ötesinde bir eserdir.