2001 yapımı Session 9, Brad Anderson'ın yönetmenliğinde, terk edilmiş bir akıl hastanesinin rahatsız edici atmosferinde geçen psikolojik bir gerilim ve korku filmidir. Film, asbest temizleme işi için Danvers Akıl Hastanesi'ne giren bir ekibin, bu eski binanın karanlık geçmişiyle iç içe geçen kişisel gerilimlerini anlatır. Ekip üyeleri arasındaki gerginlik, hastanenin koridorlarında keşfettikleri eski manyetik bant kayıtlarıyla (özellikle '9. Seans' kaydı) daha da derinleşir ve gerçeklik algıları yavaş yavaş çözülmeye başlar.

Oyunculuklar, özellikle David Caruso ve Peter Mullan'ın performansları, karakterlerin içsel çatışmalarını ve korkularını inandırıcı bir şekilde yansıtır. Film, doğrudan şiddet veya jump scare'lara başvurmak yerine, izleyiciyi sürekli bir tedirginlik ve belirsizlik hissiyle baş başa bırakan bir gerilim inşa eder. Anderson'ın yönetmenliği, loş ışıklar, uzun koridorlar ve doğal ses efektleri kullanarak, mekanın kendisini bir karaktere dönüştürmeyi başarır.

Session 9 izlenmesi gereken bir filmdir çünkü modern korku sinemasında psikolojik derinliği ön planda tutan, iz bırakan bir örnektir. Hastanenin gerçek bir tarihsel arka plana (eski Danvers Akıl Hastanesi) dayanması, filmin ürkütücülüğüne gerçekçilik katar. Zihnin karanlık köşelerine yapılan bu yolculuk, izleyiciyi son sahneden sonra bile düşünmeye ve yorumlamaya teşvik eder. Gizem unsurları ve açık uçlu anlatımıyla, her izleyişte yeni detaylar keşfedilebilecek bir kült film deneyimi sunar.