Kiyoshi Kurosawa'nın 1997 yapımı 'Cure', suç, korku ve psikolojik gerilim türlerinde çığır açan bir Japon filmidir. Film, Tokyo'da yaşanan ve kurbanlarının alınlarına belli belirsiz bir 'X' işareti bırakılan bir dizi vahşi cinayetle açılır. İşin tuhaf yanı, bu cinayetleri işleyen kişiler olayları hatırlamamakta, hatta çoğu zaman kurbanlarıyla hiçbir bağlantıları bulunmamaktadır. Bu gizemli davayı çözmekle görevli, tükenmiş ve hayal kırıklığına uğramış dedektif Kenichi Takabe (Kōji Yakusho), sıradan yöntemlerin işe yaramadığı bir labirente girer.

Olaylar, hipnotik güçlere sahip olduğu anlaşılan sakin ve gizemli bir adam olan Mamiya (Masato Hagiwara) ile karşılaşmasıyla daha da karmaşık bir hal alır. Mamiya, neredeyse hiç hafızası olmayan, basit sorular soran, ancak etkileşime girdiği insanlar üzerinde rahatsız edici bir etki bırakan bir karakterdir. Kurosawa'nın yönetmenliği, gerilimi yavaş yavaş ve atmosferik bir şekilde inşa eder, izleyiciyi rahatsız edici bir belirsizlik ve kaygı hissiyle baş başa bırakır. Film, geleneksel korku öğelerinden ziyade psikolojik gerilime ve insan zihninin karanlık köşelerine odaklanır.

Kōji Yakusho'nun yorgun ve giderek daha fazla tükenen dedektif Takabe performansı son derece inandırıcı ve etkileyicidir. Masato Hagiwara ise Mamiya rolüyle, neredeyse ürpertici bir sakinlik ve tekinsiz bir karizma sergiler. İkili arasındaki zihinsel mücadele, filmin bel kemiğini oluşturur. 'Cure', sadece bir polisiye ya da korku filmi değil, aynı zamanda şiddetin bulaşıcı doğası, hipnoz, bilinç ve modern toplumdaki yabancılaşma üzerine derinlemesine düşündüren bir başyapıttır. Görsel olarak minimalist ve soğuk bir estetiğe sahip olan film, unutulmaz bir finalle son bulur. Psikolojik gerilim ve sanatsal sinema sevenler için mutlaka izlenmesi gereken, etkisi uzun süre silinmeyen bir film deneyimi sunar.