Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en etkileyici ve görsel olarak çarpıcı filmlerinden biridir. Film, 20. yüzyıl başında İsveç'te lüks bir malikanede geçer ve kanserden ölmekte olan Agnes'in (Harriet Andersson) son günlerini, onu ziyarete gelen iki kız kardeşi Karin (Ingrid Thulin) ve Maria (Liv Ullmann) ile hizmetçileri Anna (Kari Sylwan) etrafında anlatır. Bergman, bu kapalı mekanda karakterlerin uzun süredir bastırdıkları kıskançlık, yalnızlık, sevgi eksikliği ve ölüm korkusu gibi duyguları ustalıkla su yüzüne çıkarır.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Harriet Andersson'ın canlandırdığı Agnes, fiziksel acı ve varoluşsal ıstırap içindeki bir karakteri inanılmaz bir samimiyetle yansıtır. Ingrid Thulin ve Liv Ullmann ise soğuk, mesafeli ve kendi iç çatışmalarıyla boğuşan kız kardeşleri unutulmaz kılar. Kari Sylwan'ın Anna'sı ise saf şefkati temsil ederek diğer karakterlerin duygusal yoksunluğuyla keskin bir tezat oluşturur.

Bergman'ın yönetmenliği, Sven Nykvist'in olağanüstü görüntü yönetimiyle birleşir. Filmde baskın olan kırmızı, beyaz ve siyah renk paleti, karakterlerin iç dünyalarını ve aralarındaki gerilimi görsel bir şiire dönüştürür. Her kare resim gibi kompoze edilmiştir. Diyalogların minimumda tutulduğu sahnelerde bile, bakışlar ve sessizlikler derin anlamlar taşır.

'Cries & Whispers', ölüm, aile bağları, iletişimsizlik ve insanın içindeki yalnızlık gibi evrensel temaları işler. Seyirciyi rahatsız eden ama aynı zamanda büyüleyen bir atmosfere sahiptir. Sadece bir drama değil, insan ruhunun karanlık dehlizlerine yapılan bir yolculuktur. Sinemanın bir sanat formu olarak neler başarabileceğini merak eden her izleyici için mutlaka görülmesi gereken, zamansız bir başyapıttır. Bergman'ın bu ustalık eserini Türkçe altyazılı olarak izlemek, derinlikli bir sanatsal deneyim sunar.