Terry Gilliam'ın yönettiği 1995 yapımı '12 Monkeys', bilim kurgu ve gerilim türlerinin sınırlarını zorlayan unutulmaz bir distopya sunuyor. Film, 2035 yılında, yapay bir virüsün insanlığın büyük bölümünü yok ettiği bir gelecekte geçiyor. Hayatta kalanlar yer altına sığınmış ve dünyayı yeniden yaşanabilir kılmak için çabalıyor. Bu umutsuz ortamda, mahkum James Cole (Bruce Willis), virüsün kökenini araştırmak ve belki de geleceği değiştirmek için 1996 yılına gönderiliyor. Ancak görevi, zaman yolculuğunun paradoksları ve psikiyatrik bir hastaneye düşmesiyle beklenmedik bir hal alıyor.

Bruce Willis, Cole rolünde hem fiziksel hem de duygusal bir dayanıklılık sergilerken, Madeleine Stowe onun çalkantılı yolculuğunda önemli bir figür olan Dr. Kathryn Railly'yi canlandırıyor. Ancak filmin en çarpıcı performansı, kuşkusuz, sınırda dolaşan davranışlarıyla Cole'un gerçekliğini sorgulatan Jeffrey Goines karakterini oynayan Brad Pitt'ten geliyor. Pitt, bu rolüyle eleştirmenlerden büyük övgü aldı ve kariyerinde bir dönüm noktası yaşadı.

Gilliam'ın karakteristik vizyonu, filmi sıradan bir bilim kurgu macerası olmaktan çıkarıp, zaman, bellek ve delilik üzerine derin bir meditasyona dönüştürüyor. Çarpık açılar, klostrofobik mekanlar ve göz alıcı set tasarımları, Cole'un parçalanmış zihninin bir yansıması gibi. Senaryo, Chris Marker'ın 'La Jetée' adlı kısa filminden esinlenerek, gelecek ve geçmiş arasındaki kaçınılmaz bağları ustaca işliyor.

'12 Monkeys', sadece bir virüs ve zaman yolculuğu hikayesi değil, aynı zamanda insanlığın kendi kaderini nasıl şekillendirdiğine dair etkileyici bir sorgulama. Gerilim dolu anları, sürprizlerle dolu kurgusu ve unutulmaz karakterleriyle, izleyiciyi son sahneye kadar ekrana kilitleyen bir başyapıt. Bilim kurgu severler ve kaliteli sinema arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken, tekrar tekrar keşfedilecek katmanları olan bir film.